داربست باغ

از یکی از انواع داربست، داربست باغی است که در باغ ها برای پرورش گیاهان استفاده می شود. آیا استفاده از داربست برای پرورش گیاهانی همچون انگور و خیار ضروری است؟ پاسخ این سوال خیر است. اما اگر داربست نباشد باغداران با مشکلات و ریسک‌هایی رو به رو می‌شوند که برای رفع آن‌ها باید هزینه‌های زیادی پرداخت نمایند تا جایی که ممکن است ثمره‌ی یک سال تلاش و رسیدگی آن‌ها به باد برود. از سوی دیگر گیاهان نیز مانند انسان‌ها یک طول عمر مفیدی دارند. استفاده از داربست طول عمر گیاهان را افزایش می‌دهد.

فواید داربستی کردن باغ

علاوه بر مواردی که در مقدمه به آن‌ها اشاره شد روش داربست باغی مزایای دیگری هم دارد:

  • نصب اسکافلد زیر بوته‌های انگور و سایر میوه‌های غیر درختی باعث می‌شود که محصولات روی زمین نیفتند.
  • همچنین اسکافلد به عنوان یک مانع موثر در برابر پوسیدگی میوه‌ها عمل می‌کند.
  • میوه‌ها تا زمان برداشت سالم و با کیفیت باقی خواهند ماند. با این روش احتمال انتقال بیماری کاهش می‌یابد.
  • برداشت میوه در این روش بسیار راحت‌تر از باغ‌هایی است که گیاهان بر روی زمین رشد کرده‌اند.
  • از سوی دیگر سهولت در برداشت میوه‌ها باعث افزایش سرعت کارگران می‌گردد. از همین رو هزینه‌های مربوط به برداشت محصولات نیز به مراتب کمتر می‌شود.
  • این سازه به عنوان یک سیستم پشتیبان برای گیاهان، به حفظ تراکم و توزیع مناسب آن‌ها کمک می‌کند.
  • داربست باغ می‌تواند به عنوان یک مانع در برابر تبخیر آب از ریشه گیاهان عمل کند. در نتیجه، نیاز به آبیاری زیاد نخواهد بود.
  • در این روش که به عنوان باغداری مدرن نیز شناخته می‌شوند خبری از قارچ یا آفت زدگی محصولات نیست.

داربست زنی در باغ

نحوه‌ ی داربست زنی در باغ

برای نصب داربست باغی مطابق با مراحل زیر پیش بروید و البته رعایت قوانین ایمنی بستن داربست ضروری است. اما قبل از شروع توجه داشته باشید که اسکافلدهای باغی باید استحکام و مقاومت بالایی داشته باشند. به این خاطر که معمولا این سازه‌ها تحت تاثیر سرما، گرما، تابش خورشید و وزش باد دائمی قرار دارند.

  • حفظ فاصله با دیواره‌ها و تعیین مکان

برای نصب داربست انگور، ابتدا باید مکان مناسبی برای آن انتخاب کرد. اگر باغ مورد نظرتان محصور است بایستی بین داربست و دیوار 30 تا 60 سانتی‌متر فاصله وجود داشته باشد. این فاصله، هم برای رشد گیاه و هم هرس کردن آن بسیار مهم است. همچنین سازه باید در محلی قرار گیرد که گیاهان به خوبی از نور خورشید برخوردار شوند.

  • حفر گودال نگه‌دارنده

سپس گودال‌هایی با عمق تقریبی 50 سانتی‌متر حفر کنید. فاصله‌ی گودال‌ها باید 6 متر باشد. اما اگر قصد داربست زنی در باغچه و محیط‌های کوچک دارید (یا قطر تیرک‌ها کم است) فاصله پایه‌های عمودی را باید کمتر در نظر بگیرید. ابتدا و انتهای هر ردیف، یک گودال اضافی با عمق نیم متر و زاویه‌ی 45 درجه حفر نمایید. این گودال‌ها برای تیرک نگه‌دارنده و محکم کردن سیم‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

  • ماسه ریزی

در کف گودال‌ها مقداری ماسه بریزید، حدود 15 سانتی‌متر کفایت می‌کند. این کار به منظور مقاوم سازی تیرک‌ها در برابر نفوذ آب انجام می‌شود.

  • نصب تیرک‌ها

تیرک‌های اصلی باید 2.5 متر ارتفاع داشته باشند. نیم متر آن‌ها وارد گودال می‌شود و دو متر دیگر بر سطح زمین باقی می‌ماند. تیرک‌هایی که در گودال‌های 45 درجه قرار می‌گیرند باید 2 متر و 70 سانتی‌متر باشند. سپس اطراف تیرک‌ها را با اعمال فشار محکم کنید.
البته در برخی مواقع برای استحکام بیشتر داربست از بتن استفاده می‌شود. در این روش می‌توان از عمق چاله‌های نگه‌دارنده کم کرد.

  • نصب مهار زمینی

در دو انتهای داربست بایستی از مهار زمینی استفاده شود. در یک سمت میله‌ی مهار، تیغه‌های پیچ مانند و در سمت دیگر آن یک حلقه وجود دارد. برای نصب مهار باید از سمت تیغه‌ها یک زاویه‌ی 45 درجه با بیرون اسکافلد درست کنید.

  • سیم کشی

برای سیم کشی داربست به سیم شماره 4 نیاز دارید. توجه داشته باشید که سیم‌ها باید ضد زنگ باشند. از همین رو نمونه‌های گالوانیزه بهترین انتخاب هستند. یک ردیف سیم در بخش فوقانی تیرک ببندید. سیم باید در 10 سانتی‌متر ابتدایی پایه قرار گیرد. سپس اگر نیاز بود یک ردیف دیگر در فاصله‌ی 75 سانتی‌متری زمین اضافه کنید. در نهایت نیز سیم‌ها را به مهارهای زمینی متصل نمایید.
البته روش‌های مختلفی برای داربست زنی وجود دارد و شرکت‌های خدماتی فعال در این حوزه متناسب با شرایط بهترین روش را انتخاب می‌کنند. از آنجایی که گیاه یک موجود زنده است ترجیحاً به یک کارگزار معتبر مراجعه نمایید تا بهترین و استانداردترین سازه را در اختیار شما قرار دهند.

انواع پایه یا تیرک اسکافلد باغی

  • پایه‌های چوبی
  • پایه‌های بتونی
  • پایه‌های فلزی
    بسته به میزان بودجه باغدار و شرایط اقلیمی محیط مورد نظر یکی از این پایه‌ها ترجیح داده می‌شوند.

پایه‌های چوبی

  • معمولا از جنس درختانی همچون چنار یا تبریزی هستند.
  • قطرشان 10 تا 12 سانتی‌متر و طولشان 2.20 تا 2.50 متر می‌باشد.
  • برای افزایش طول عمرشان باید از روغن سوخته استفاده کرد. معمولا بخشی از چوب را به خاطر جلوگیری از آفت می‌سوزانند.

پایه‌های بتنی

  • این پایه‌ها مکعب مستطیل‌هایی با طول 2.20 متر هستند.
  • قاعده‌ی آن‌ها معمولا 15 در 15 است.

پایه‌های فلزی

  • این لوله‌ها از جنس آهن سفید و قطر 2 اینچ هستند.
  • نیاز به ضد زنگ و رنگ سفید دارند.

انواع داربست باغی

داربست‌ها را برای هر نوع گیاهی می‌توان استفاده کرد که سه تا از آن‌ها در ایران رواج بیشتری دارند:

داربست خیار

داربست خیار را باید در محیطی نصب کرد که گیاهان در طول روز حدود 7 تا 8 ساعت در معرض نور خورشید باشند. با توجه به سایز و وزن محصولات، نوع خیار و وسعت باغ باید یک سیستم مناسب را برای رشد بوته‌های خیار طراحی کرد. معمولا در پرورش گلخانه‌ای خیار و انگور، زیاد از داربست استفاده می‌شود.

داربست انگور

گیاه انگور حالت پیش رونده دارد و به دور اجسام می‌پیچد. بنابراین برای پرورش آن استفاده از داربست توصیه می‌باشد.

داربست انگور

داربست‌های تزئینی برای گل‌ها و گیاهان پیچشی

درست کردن داربست‌های تزئینی برای گل‌ها و گیاهان پیچشی یک فعالیت خلاقانه در راستای آرایش و تزئین فضاهای داخلی و خارجی مورد نظر شما می‌باشد. معمولا این داربست‌ها در طول یک راهرو یا در بخش ورودی ساختمان‌ها قرار می‌گیرند.

نکاتی برای پرورش گیاهان بر داربست

  • گره نختان نباید روی ساقه گیاه باشد چرا که رشدش متوقف می‌شود. بهتر است که حدودا 30 سانتی‌متر بین گره و انتهای ساقه فاصله باشد.
  • پس از رشد گیاه مخصوصا گیاه انگور آن را به سمت چپ و راست هدایت کنید تا به صورت افقی روی میله‌های اسکافلد پیشرفت کند.
  • در زمستان شاخه‌ها را هرس کنید. معمولا گفته می‌شود تا حدود 90 سانتی‌متر از شاخه‌های افقی باید چیده شود.
  • دقت کنید که نور کافی به گیاهان برسد.

نویسنده پست: مهسا مدخوریان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *